Mijn eerste tricotje

En toen ging ik nog eens naar een ijverige wijven avond alwaar mamasha in een sneltrein vaart een t-shirtje in elkaar stak (en volgens haarzelf was het nog aan een slakkentempo). Terwijl ik plichtsbewust de naadjes openstreek (als nieuw ijverige wijven lid moet ge u bewijzen hé) probeerde ik toch te volgen, echt moeilijk leek het niet (maar ik heb dat wel meer, het ziet er allemaal niet moeilijk uit, tot ik eraan begin 🙂 ).
Veel verder dan het patroon knippen op die avond zelf kwam ik niet, want een stretchsteek op mijn naaimachine, daar had ik nog nooit van gehoord (en handleidingen zitten nu eenmaal niet standaard in mijn naaidoos). Maar geen nood, dacht ik, we zouden dat de dag erop wel even in elkaar stikken. Was I wrong, het heeft me een paar avonden en een paar nieuwe naalden (en dus een paar keer naar de winkel geloop) gekost vooraleer ik echt goed in gang zat.
Maar nu, nu hebben we de smaak te pakken. Mijn eerste tricotje is een feit. Ik bombardeerde het van den eerste keer tot “een nieuwe pyjama voor de oudste zoon”.

Ik flockte er nog een eland op (eland, remember) en bij een pyjama hoort natuurlijk een broek. Dus sloegen we diezelfde Ottobre nog eens open, op zoek naar een bermuda’tje. Note to myself: maat 116 voor een t-shirt uit de Ottobre is net gepast voor de zoon, een broek in maat 116 uit de Ottobre is way to big.

De zoon, die is content. Waow mama, een piratenbroek (yeah right). Maar vooral, er hangen geen prikkende etiketjes in die kleren!

Advertenties

3 thoughts on “Mijn eerste tricotje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s