Al een geluk dat ik kan breien

Muts één verloor hij ergens begin december in het bos. Onbegonnen werk om in de herfst een bruine muts tussen een hoop bladeren terug te vinden.
Muts twee verloor hij vorige week op school. Die vinden we hoogstwaarschijnlijk deze zomer wel terug als de doos verloren voorwerpen nog eens wordt bovengehaald.

Maar driemaal hoera, want mama kan breien. Dus werd er dit weekend naar het wolwinkeltje gespurt, nog een laatste soldenke meegepikt in de vorm van een paar bollen wol en elke vrije minuut gespendeerd aan het voorzien van een nieuwe wintergarderobe voor GroteMan.

Voor de geïnteresseerden, het patroon vind je hier, heel eenvoudig te maken. Om het geheel wat op te fleuren naaide ik er nog een tricot raket op met (bijna) fluo groene wol, maakte een pompon (benieuwd hoe lang die het zal uithouden) en bevestigde tenslotte nog een stukje groen lint.

En zo kunnen wij er weer tegen, tegen die kou….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s