Secret Santa 2012

Mijn Secret Santa pakje is verstuurd en goed ontvangen! Van het moodboard dat Patricia doorstuurde, onthield ik vooral rood en groen, polkadots en vichy ruitjes, lekker zoet en ontbijten. Dus maakte ik een broodmandje om te ontbijttafel wat op te fleuren, vulde ik een doosje met zoetigheden en beschilderde ik een tas om gezellig koffie of thee te drinken.

2012-12-26 Sesa

Oei, en had ik geweten dat de dame bij het postpunt geen extra doos of zak zou gebruiken, ik had het wat steviger verpakt! Gelukkig ziet alles er nog redelijk intact uit…

Zeven!

Zeven jaar geleden werd ik voor het eerst moeder van een prachtige zoon. Hij groeide op zoals een baby in de boekskes dat doet en nog steeds is hij een heel aangenaam kind.
Hij is ons zonnetje in huis, de grapjesmaker van de klas (met soms eens een nota in zijn agenda tot gevolg), hij zingt en danst wanneer niemand hem ziet, heeft vrienden -vooral vriendinnetjes- bij de vleet en voelt zich het meest op zijn gemak tussen zijn Playmobil en Lego verzameling. Hij steekt ’s avonds stiekem zijn licht aan om nog wat te lezen, en schrijft hele verhalen en gedachtenspinsels met bijhorende tekeningen in zijn nieuwe boek. Een zoon uit de duizend, echt.

Geniet van alle aandacht die je zal krijgen vandaag, GroteMan van mij!

Avondritueel

Wij hebben een avondritueel. Elke avond krak hetzelfde en daar wordt maar zelden van afgeweken. Na de praktische zaken zoals pyjama aan, tanden poetsen en verhaaltje (voor)lezen vraag ik mijn jongens altijd wat het minst leuke van de dag was (en geloof me, zo kom je al eens iets te weten) en daarna ook wat ze die dag het allerleukste vonden.

GroteMan die kent mijn ritueel al goed, dus na het verhaal begint hij meestal spontaan te vertellen wat hij wel of niet leuk vond aan de voorbije dag. En toen kreeg ik dit te horen:

Mama, weet je wat ik echt niet leuk vindt ? Dat ik altijd zo moe ben van al dat werken op school, ik zou eigenlijk al veel liever op pensioen willen zijn…

De katjeskelder

De laatste week van deze vakantie zit erop. Maandag terug naar school. Terug naar het ritme van alledag. Maar alvorens we er weer allemaal als stresskip en -hanen bij lopen, genoten we toch nog even van zalig nietsdoen een uitstapje.

We boekten nog last minute een midweekvakantie in “de Katjeskelder“, een heel kindvriendelijk -en lekker dichtbij- vakantiepark van Roompot.

We maakten een safariwandeling door de Beekse Bergen en waren verrast door zoveel schoons. Apen zoveel ge maar wilt,

maar ook neushoorns, zebra’s, leeuwen, jachtluipaarden, zelfs de roofvogelshow was beter dan de vele die ik ooit al gezien heb (grapjes dat die Hollanders kunnen maken… hadden ze gewoon een kudde eenden afgericht…).

Een rit door het park met de auto mocht natuurlijk niet ontbreken, een giraffe carwash krijgt u er gratis bij!

Wandelen gingen we dan weer doen in het nationaal park “de Biesbosch“. Een ontzettend schoon stukje natuur in Nederland. We slopen door het Beverbos (maar  de bevers zelf hebben we jammer genoeg niet gezien), spotten vanop het water een echte beverburcht,

vaardden met het “zonnepontje” om het Grienmuseumpad te volgen en trokken naar het Speelbos om de voorraad stokken weer aan te vullen (jongens hé). En ondertussen was de zon de hele tijd van de partij, leefden we buiten van ’s morgens tot ’s avonds. Het leven kan toch schoon zijn hé…

Van molen tot molen

Niettegenstaande we hier alles in huis hebben om vakantie in eigen huis te houden, gaan wij graag eens op een ander. Al was het maar om een koffietje te gaan drinken of een crèmeke te gaan eten, want op een ander smaakt dat altijd zoveel beter, vindt u ook niet ? En dus hadden wij een lumineus plan en gingen we wandelen van molen tot molen. Maar onze wandeling begon teleurstellend want aan de zwalmmolen was geen teken van leven te bespeuren (en dus ook geen koffietje). Twee kilometer en een hele hoop gesleur (mijn voeten doen pijn, ik heb dorst, is ’t nog ver, ’t is hier saai,…) verder bleek ook “klein zwitserland” gesloten. Gelukkig was het terras aan de ijzerkotmolen wel op dagjestoeristen voorzien! En zo waren ze op de terugweg heel wat beter gezind, die kinders van mij.

Over Star Wars. En over taart.

Over Star Wars.
GroteMan is fan van Star Wars. Zoveel is duidelijk. Op tv (hij heeft de hele box -zes blue rays- al meermaals bekeken, ondertitels kan hij nog niet lezen en de engelse taal is hij nog niet machtig, maar hij vertelt wel het hele verhaal aan KleineMan indien nodig), op computer, op de speelplaats, in zijn Lego spel (drie maal raden welke Lego wij hier dus in huis hebben), kortom overal. Als ik hem aanspoor om zijn tanden te poetsen, krijg ik steevast als antwoord “Yes, master”. Fan dus, ik zei het al.

Over taart.
Ik heb een schoonzus die magische handen heeft, of hersenen dat kan misschien ook (waarschijnlijk de combinatie). In no time zet ze zo een paar dolfijnen op de muur (euhm ja, op de muur van een zwembad mag dat), of decoreert ze een kinderkamer, of geeft ze haar huis een andere kleur. En sedert kort decoreert ze ook taarten. Prachtige exemplaren zijn er zo al de revue gepasseerd.

En nu de combinatie.
In de aanloop naar het communiefeest sloop ik zo eens op mijn kousenvoeten naar de schoonzus en vroeg haar of ze dat niet zag zitten. Een taart. En Star Wars. Als verrassing.

Zijn ogen straalden toe hij dit zag en zijn lach vulde het hele huis toen hij vliegensvlug een oortje afbrak om als eerste te kunnen proeven terwijl de rest van het gezelschap nog in het oh en ah stadium zat.

We sturen haar vanavond nog een complimentje, want dat heeft ze dubbel en dik verdiend, die schoonzus van mij.

Ons communiekantje en zijn feest

Een week geleden was het zijn grote dag. Met op de dag zelf receptie op school en een heel klein feestje voor een heel select publiek (lees oma’s en opa’s), het echte grote feest dat volgde later.

Het idee om zelf foto’s te maken, lieten we al vlug varen. Want als je hier met een fototoestel in de aanslag staat dan is het al gauw van “mama, nu niet”, “moet dat echt?”, “ik heb geen zin”, en alhoewel GroteMan ons zonnetje in huis is en zijn leven al lachend doorbrengt, lukte het ons dus niet om dat vast te leggen. Maar gelukkig zijn er professionials die dat wel kunnen 🙂

Afgelopen donderdag was er het grote feest met aangenaam gezelschap, lekker eten, veel (te veel) cadeautjes, een springkasteel en de zon die van de partij was!
Aangezien ik helemaal niet zo creatief ben, vind ik een gepaste tafelversiering uitwerken altijd een heel karwei, soms lukt dat, soms helemaal niet. Maar deze keer vond ik het wel geslaagd en kreeg ik hulp omdat GroteMan met heel veel plezier alle naamkaartjes voor zijn rekening nam!

Twee super geslaagde dagen dus!