Secret Santa 2012

Mijn Secret Santa pakje is verstuurd en goed ontvangen! Van het moodboard dat Patricia doorstuurde, onthield ik vooral rood en groen, polkadots en vichy ruitjes, lekker zoet en ontbijten. Dus maakte ik een broodmandje om te ontbijttafel wat op te fleuren, vulde ik een doosje met zoetigheden en beschilderde ik een tas om gezellig koffie of thee te drinken.

2012-12-26 Sesa

Oei, en had ik geweten dat de dame bij het postpunt geen extra doos of zak zou gebruiken, ik had het wat steviger verpakt! Gelukkig ziet alles er nog redelijk intact uit…

Donkere wolken en een paar lichtpuntjes

Drie weken geleden kwam de hemel naar beneden. Pardoes, recht op mijn hoofd. Zo plots, ineens. Wat nog restte, waren donkere wolken. Ik had plots zeeën van tijd, maar stak geen klop meer uit. Ik raakte geen blog meer aan, de naaimachine bleef onaangeroerd in de kast staan, breinaalden en wol werden verbannen naar een ver verleden.

Een eerste lichtpuntje kwam er met dit bericht. De prachtige give-away gewonnen bij Ollie&Wallie. An, je hebt er geen idee van hoe blij me dit maakte (en nogmaals dank-je-wel)!

En toen kwamen er nog een paar lichtpuntjes. Eindelijk had ik weer het gevoel dat er toch iemand in mij geloofde (familie en vrienden buiten beschouwing gelaten, die blijven mij steunen, no metter what) en dat doet mij een klein beetje hopen (maar dat is weer gevaarlijk, I know). En eens in ijverig gezelschap een broekpatroon op maat leren tekenen, dat helpt ook.

Steken jullie een kaars aan, zodat die donkere wolken gauw weer plaats maken voor een blauwe hemel?

Een streepje fluo misschien?

Fluo is tegenwoordig overal, je kan er niet meer naast kijken. Tijd om een streepje fluo aan mijn eigen leven toe te voegen. Een simpel sjaaltje. Blauw en fluo roze, mijn nieuwe op het lijf geschreven kleuren.

Prachtige stof van Petit Pan, gevonden bij Noeks. En zie eens hoe mooi dat past bij de broek met het fluo riempje…

Een rokje in die stof, zou dat teveel van ’t goeie zijn?

Zeven!

Zeven jaar geleden werd ik voor het eerst moeder van een prachtige zoon. Hij groeide op zoals een baby in de boekskes dat doet en nog steeds is hij een heel aangenaam kind.
Hij is ons zonnetje in huis, de grapjesmaker van de klas (met soms eens een nota in zijn agenda tot gevolg), hij zingt en danst wanneer niemand hem ziet, heeft vrienden -vooral vriendinnetjes- bij de vleet en voelt zich het meest op zijn gemak tussen zijn Playmobil en Lego verzameling. Hij steekt ’s avonds stiekem zijn licht aan om nog wat te lezen, en schrijft hele verhalen en gedachtenspinsels met bijhorende tekeningen in zijn nieuwe boek. Een zoon uit de duizend, echt.

Geniet van alle aandacht die je zal krijgen vandaag, GroteMan van mij!

Avondritueel

Wij hebben een avondritueel. Elke avond krak hetzelfde en daar wordt maar zelden van afgeweken. Na de praktische zaken zoals pyjama aan, tanden poetsen en verhaaltje (voor)lezen vraag ik mijn jongens altijd wat het minst leuke van de dag was (en geloof me, zo kom je al eens iets te weten) en daarna ook wat ze die dag het allerleukste vonden.

GroteMan die kent mijn ritueel al goed, dus na het verhaal begint hij meestal spontaan te vertellen wat hij wel of niet leuk vond aan de voorbije dag. En toen kreeg ik dit te horen:

Mama, weet je wat ik echt niet leuk vindt ? Dat ik altijd zo moe ben van al dat werken op school, ik zou eigenlijk al veel liever op pensioen willen zijn…

De katjeskelder

De laatste week van deze vakantie zit erop. Maandag terug naar school. Terug naar het ritme van alledag. Maar alvorens we er weer allemaal als stresskip en -hanen bij lopen, genoten we toch nog even van zalig nietsdoen een uitstapje.

We boekten nog last minute een midweekvakantie in “de Katjeskelder“, een heel kindvriendelijk -en lekker dichtbij- vakantiepark van Roompot.

We maakten een safariwandeling door de Beekse Bergen en waren verrast door zoveel schoons. Apen zoveel ge maar wilt,

maar ook neushoorns, zebra’s, leeuwen, jachtluipaarden, zelfs de roofvogelshow was beter dan de vele die ik ooit al gezien heb (grapjes dat die Hollanders kunnen maken… hadden ze gewoon een kudde eenden afgericht…).

Een rit door het park met de auto mocht natuurlijk niet ontbreken, een giraffe carwash krijgt u er gratis bij!

Wandelen gingen we dan weer doen in het nationaal park “de Biesbosch“. Een ontzettend schoon stukje natuur in Nederland. We slopen door het Beverbos (maar  de bevers zelf hebben we jammer genoeg niet gezien), spotten vanop het water een echte beverburcht,

vaardden met het “zonnepontje” om het Grienmuseumpad te volgen en trokken naar het Speelbos om de voorraad stokken weer aan te vullen (jongens hé). En ondertussen was de zon de hele tijd van de partij, leefden we buiten van ’s morgens tot ’s avonds. Het leven kan toch schoon zijn hé…